بغض شعرم را شکست آواز تو

بی بی دل کشته ی سرباز تو

بر چکاد قاف مخمل پوش شعر

حسرت سیمرغ من پرواز تو

پیش درگاه تو چون ویران کده ست

هر چه میسازد ترانه ساز تو

شب همیشه نقطه ی پایان روز

هر شب آخر شب آغاز تو

زیر باران ها به بیداری گذشت

من برهنه خرقه رو انداز تو

زخمه ی سازم به دست تو خودی ست

من ولی بیگا نه ام با ساز تو

قفل هر در را کلیدی محرم است

من ولی نامحرم ام با راز تو

هر کس از بازار تو شعری خرید

من نباید می خریدم ناز تو....

نگو نامهربان بودیم و رفتیم

نگو بار گران بودیم و رفتیم

نگو اینها دلیل محکمی نیست

اینو بدون که قلبم

***

تو ی دستت اسیره

***

اشک غم رو گونه هام

***

مثل چشمه ای رونه

***

می خوام بدون عشقت

***

دیگه دنیا نباشه نزار بی تو بمونم

***

دلم از تو جدا شه بی تو حتی نمیشه دیگه تنها بمونم توی سکوت غم ها به یاد تو بخونم بی تو دلم خون میشه

***

اگه نیای کنارم با تو هر جا باشم

***

دیگه غمی ندارم چرا گذاشتی رفتی

***

منو باخواطرات نگفتی من میمیرم

***

به دور از عشق پاکت به انتظار نشستم تو خلوتو تنهائی تا که بیای دوباره دیگه تنهام نزاری

اینو بدون که قلبم

***

تو ی دستت اثیره اشک غم رو گونه هام

***

مثل چشمه ای رونه می خوام بدون عشقت

***

دیگه دنیا نباشه نزار بی تو بمونم

***

دلم از تو جدا شه بی تو حتی نمیشه دیگه تنها بمونم توی سکوت غم ها به یاد تو بخونم بی تو دلم خون میشه

***

اگه نیای کنارم با تو هر جا باشم

***

دیگه غمی ندارم چرا گذاشتی رفتی

***

منو باخواطرات نگفتی من میمیرم

***

به دور از عشق پاکت به انتظار نشستم تو خلوتو تنهائی تا که بیای دوباره دیگه تنهام نزاری

همه دنیا ...دیوار بود

دیوارهای سنگی

دیوارهای بلند دلتنگی

و تو را ...دیدم

و هزار پنچره بر روی من گشوده شد

هر پنچره هزار فصل بود

که مرا با آن سوی دیوار آشتی می داد

هر پنچره هزار خاطره بود

که مرا با خودم آشتی می داد

تو رفتی، و تمام دنیا دوباره دیوار شد

این بار ، خسته...در این سوی دیوار نشسته

سهراب گفتی

ممنون که به من لطف کردی

اومدی

با دلم نشستی

 باهام خوندی

 برام گفتی

ازم شنیدی

 باهام گریه کردی

 دلمو خالی کردی

 منو خندوندی..
بهم نفس دادی

 برام شعر خوندی

 راهمو نشونم دادی ..
اما کاشکی اومدنت به خاطر اومدنم نبود..

 درسته من بهت پناه اوردم

 اما کاشکی

قبل از اینکه به اینجا برسم و آواره می شدم بهم سر می زدی..
ایندفعه اسمتو از تو دفترم خاطراتم پاک می کنم ..

نه نه فکر نکنی دوست ندارم ..

 فقط نمی خوام بدخواهامون بدنونن بین ما چه سری هست..

 نکنه بخوان تو رو از من بگیرن..
اما بجاش رد دست تو رو شونه هام پاک نمی کنم ..

اشکاتو رو گونه هام پاک نمی کنم ..

و اسمتو

با درشت ترین قلمی که تو دنیا وجود داره با دستخط

 تو قلبم می نویسم

 اما بازم قلبم پر نمی شه

 تنها چاره ام اینه که

 جای خالیتو با خودت پر کنم ..

ای شکوفه ی بهاری تو را با من پاییزی چه کار؟

تو انگاه که شمیم عطر شکوفه های بهار نارنج و یاسهای کوچک باغچه به مشام منتظران و چشم به راهان نو رسیده رسید...متولد شدی و بر دیده ی فروردین منت گذاشتی و

من چه؟؟؟؟

در میان خزان وپاییز و برگ ریزان سرو قامتان و در میان رگبارهای شبهای باران زده ی پاییز

چشم به این جهان گشود

غافل از ان عاقبت شومی که پاییزبرایم رقم زده بود. من قصد نفی پاییز و باران را ندارم زیرا که پاییز فصل عشاق است و شبهای پاییزپناهگاه و معبر قدمهای خسته ی عاشق

پاییز حسب حال عاشق است و برگ ریزان نمادی از گذار لحظه ها و باران انیس تنهایی و خلوت او

اما می خواهم بگویم تو بهاری هستی و من از جنس پاییز

بهار فصل امدن است و پاییز فصل رفتن

نه تضادی نیست

هر چه هست تفاهم است و اشتراک

زیرا اگر پاییز نبود بهاری معنا نمی یافت و اگر بهار نبود

زبانم را دندان گرفتم تا از نبود بهار نگویم..زیرا اگر بهار نبود پس تو کی

می امدی و من بی تو

اشتباه گفتم

اگر تو نبودی منی هم نبود که بخواهد بی تو باشد

من وجودم عاریتی است از وجود تو

.پس

به حق خودت که والاترینی برگرد

همچون بهار که روزی می رود و روزی باز می گردد..

ومن

چشم به انتظارامدنت دوخته ام عزیز دل

عشق یعنی دلبری دلدادگی

عشق یعنی غربت و واماندگی

توی غروبم اسم تورا فریاد می زنم شاید نسیم خسته فریاد مرا به تو

تویی که با ثانیه های انتظارم خداحافظی کردی

 بی تاب تر از همیشه میگرید حالا من مانده ام با خاطراتی سوخته باد -پاییز - دلتنگی و تو
سلام

امیدوارم که از وبلاگم خوشتون اومده باشه با نظرات گرمتون مرا در وبلاگ همراهی کنید

روزها روزها فکر من این است و همه شب سخنم

که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

از کجا امده ام امدنم بهر چه بود

 به کجا میروم اخر ننمایی وطنم

مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا

از چه بوداست مراد وی از این ساختنم

انچه از عالم والاست من ان می گویم

رخت بربسته بر انم که بدانجا فکنم